فازهای ۱۷ و ۱۸ پارس جنوبی

کنسرسیوم IDRO/OIEC/IOEC اجرای EPCC فازهای ۱۷ و ۱۸ پارس جنوبی را از شرکت ملی نفت ایران ( NIOC (در زبانه جدید باز می‌شود) ) بر عهده گرفته است. پروژه شامل تأسیسات فراساحلی، سکوها، خطوط لوله زیردریایی و تأسیسات خشکی فرآورش سیال مخزن است. شرکت WorleyParsons مهندسی پایه و FEED تأسیسات خشکی را انجام داده و Interfaceهای فیزیکی میان طراحی خشکی و فراساحلی را هماهنگ کرده است. تهران رایمند نیز از سوی Petro Negin Jonoob (PNJC) برای طراحی تفصیلی چندین واحد خشکی انتخاب شده است.

ظرفیت کل تأسیسات خشکی ۲۰۰۰ MMSCFD سیال مخزن است و کلیه واحدهای فرایندی، یوتیلیتی‌ها، Off-site و زیرساخت لازم برای تولید گاز فروش و میعانات تثبیت‌شده را دربر می‌گیرد. خوراک از طریق دو خط چندفازی دریایی به کارخانه خشکی تحویل می‌شود.

محدوده کاری تهران رایمند: قرارداد تهران رایمند و PNJC واحدهای زیر را شامل می‌شود: • U108-1/2/3/4: بازیابی گوگرد • U144: ذخیره‌سازی و جامدسازی گوگرد • U109: استریپینگ آب ترش • U122: درام‌های گاز سوخت • U126: نمک‌زدایی آب دریا • U127/U128: محدوده تصفیه آب • U131: تولید برق اضطراری • U131/U146: ذخیره‌سازی دیزل و مواد شیمیایی • U132: آب خنک‌کننده • U140/U142: فلر و Blowdown Drum • U141: یوتیلیتی‌ها و زهکشی Off-site • U142: Burn Pit (Off-plot) • U145: ذخیره مبرد پروپان • U146: ذخیره‌سازی متانول • U147: ذخیره‌سازی و صادرات پروپان، تبرید و فلر LPG • U148: ذخیره‌سازی، صادرات و تبرید بوتان • U176: SP/SS/104 • U176: SP/SS/107 و ITR-9 • U176: SP/SS/110 و ITR-1 • U140: Off-site Flare Stack و Burn Pit • Main Central and Interconnecting Pipe Rack • پست اصلی و Switchyard • پست آبگیر دریا هدف پروژه، به‌روزرسانی FEED، فعالیت‌های مهندسی عمومی، طراحی تفصیلی و خدمات مهندسی خرید برای واحدها و محدوده‌های فوق است.